Wyceń rozbiórkę
Wyburzam

Dziennik rozbiórki, kto go prowadzi i jakie wpisy robić

Dziennik rozbiórki to dokument, w którym kierownik robót zapisuje przebieg rozbiórki wymagającej pozwolenia: daty, zakres prac, decyzje, zdarzenia i odbiory. Prowadzi go osoba kierująca robotami, a w razie kontroli pokazuje się go organowi nadzoru. Przy rozbiórce na zgłoszenie dziennika zwykle nie ma, ale warto prowadzić notatki.

Kiedy trzeba prowadzić dziennik rozbiórki

Obowiązek prowadzenia dokumentacji wynika z Prawa budowlanego i rozporządzeń wykonawczych. Dla robót, które wymagają pozwolenia, kierownik robót prowadzi dziennik budowy, a przy rozbiórce potocznie mówi się o dzienniku rozbiórki. Dziennik wydaje właściwy organ, a jego karty są numerowane. Dla rozbiórki na zgłoszenie przepisy zwykle nie wymagają dziennika, ale rzetelna firma i tak prowadzi własny rejestr robót. Zakres obowiązku zawsze potwierdź w decyzji o pozwoleniu i w starostwie, bo zapisy zależą od rodzaju obiektu.

Dla firmy rozbiórkowej dziennik to nie tylko wymóg. To dowód, że prace trwały zgodnie z projektem, że zabezpieczono teren i że odpady trafiły tam, gdzie powinny. Przy sporze z inwestorem albo sąsiadem dobrze prowadzony dziennik rozstrzyga sprawę szybciej niż jakakolwiek korespondencja.

Kto prowadzi dziennik rozbiórki

Dziennik prowadzi kierownik robót rozbiórkowych, czyli osoba z odpowiednimi uprawnieniami budowlanymi, wskazana inwestorowi i organowi. Wpisy może uzupełniać także inwestor, inspektor nadzoru, projektant sprawujący nadzór autorski i inspektor nadzoru budowlanego w czasie kontroli. Każdy wpisujący podpisuje swoją adnotację, a poprawki robi się przez przekreślenie, nie przez usuwanie kartki.

Warto uzgodnić zasady jeszcze przed rozpoczęciem robót. Kto ma dostęp do dziennika na placu, gdzie jest przechowywany po godzinach i jak szybko wpisy trafiają do kopii dla inwestora. Jasne reguły zmniejszają liczbę nieporozumień przy odbiorach i rozliczeniach.

Jakie wpisy robić w dzienniku rozbiórki

Dobry dziennik jest konkretny i chronologiczny. Do najważniejszych wpisów należą:

  • przekazanie terenu rozbiórki i data rozpoczęcia robót,
  • stwierdzenie odłączenia mediów oraz zaślepienia przyłączy,
  • zabezpieczenie terenu, ogrodzenie, tablice informacyjne i stan sąsiednich budynków,
  • zakres wykonanych prac w danym dniu, na przykład demontaż pokrycia dachu, rozbiórka stropów, ścian, fundamentów,
  • stwierdzenie obecności azbestu lub innych odpadów niebezpiecznych i przekazanie prac wyspecjalizowanej firmie,
  • ilości i rodzaje odpadów z kodami, numery kart przekazania odpadów i dane odbiorców,
  • zdarzenia nietypowe, takie jak odkrycie nieznanych instalacji, pęknięcia sąsiednich murów czy wstrzymanie prac przez pogodę,
  • odbiory częściowe i końcowe, w tym uporządkowanie terenu po rozbiórce.

Każdy wpis opatrz datą i podpisem. Jeśli sytuacja grozi bezpieczeństwu, zapisz decyzje o wstrzymaniu robót oraz ich przyczynę.

Jak dziennik łączy się z ewidencją odpadów

Dziennik rozbiórki nie zastępuje ewidencji odpadów, ale obie dokumentacje powinny być spójne. W dzienniku zapisujesz fakty z placu, a ewidencja zawiera szczegóły o każdej partii odpadów: kod, masę, miejsce przekazania i dokument potwierdzający przekazanie.

Typowe kody przy rozbiórce budynku to 17 01 01 (beton), 17 01 02 (cegły), 17 01 07 (zmieszane odpady z betonu, cegieł i ceramiki), 17 02 01 (drewno), 17 04 05 (żelazo i stal) i 17 09 04 (zmieszane odpady z budowy i rozbiórki). Dachy z eternitu to 17 06 05*, czyli odpad niebezpieczny, który usuwa tylko wyspecjalizowana firma. Zestawienie kodów i praktyczne wskazówki znajdziesz we wpisie kody odpadów z rozbiórki, a o samym eternicie piszemy w poradniku azbest przed rozbiórką.

Dobry zwyczaj to wpisywanie do dziennika numerów kart przekazania w dniu wywozu. Dzięki temu po zakończeniu robót nie szukasz papierów po całym biurze, a inwestor dostaje komplet.

Co sprawdza organ nadzoru w dzienniku rozbiórki

Podczas kontroli organ nadzoru budowlanego zagląda do dziennika, żeby ustalić, czy roboty prowadzi osoba z uprawnieniami, czy zakres prac odpowiada projektowi i decyzji oraz czy zdarzenia nietypowe zostały odnotowane. Brak wpisów z kilku dni, nieczytelne podpisy albo rozbieżność między dziennikiem a stanem placu to sygnały, które wydłużają kontrolę. Najprościej wpisywać zdarzenia na bieżąco, jeszcze w dniu ich wystąpienia, a po zakończeniu robót złożyć dziennik inwestorowi razem z kompletem odbiorów, kart przekazania odpadów i dokumentacją fotograficzną. Taki zestaw zamyka rozbiórkę bez pytań i ułatwia rozliczenie z inwestorem.

Jak ułatwić sobie prowadzenie dokumentacji rozbiórki

Dokumentacja zajmuje czas, który firma woli spędzać na placu. Pomaga kilka prostych nawyków.

  • Przygotuj szablon wpisu dziennego z polami na zakres prac, liczbę pracowników, sprzęt i odpady.
  • Rób zdjęcia placu na początku i na końcu dnia i opisuj je w dzienniku.
  • Zestawienie odpadów przygotuj jeszcze przed rozbiórką, na podstawie kubatury i materiału, a po robotach skoryguj je o rzeczywiste ilości.
  • Trzymaj kopię kluczowych dokumentów: decyzję o pozwoleniu, projekt rozbiórki, uzgodnienia, potwierdzenia odłączeń mediów.

Konto firmy w Wyburzam pomaga na początku tej drogi. Zapytanie od inwestora przychodzi z kubaturą, zdjęciem z góry i trybem formalnym, a z wyceny powstaje zestawienie odpadów z kodami, które można wykorzystać w ewidencji. To dobry punkt wyjścia do wpisów w dzienniku. Zobacz stronę zlecenia budowlane dla firm i cennik.

Gdzie szukać wymogów dla konkretnej rozbiórki

Przepisy o dokumentacji robót zmieniają się, a urzędy mogą mieć własne wymagania. Dlatego przed każdą rozbiórką sprawdź treść decyzji o pozwoleniu i zapytaj wydział architektury i budownictwa o aktualne zasady. Wnioskodawcom pomaga wpis wniosek o pozwolenie na rozbiórkę, a firmy znajdą szersze omówienie na stronie firma rozbiórkowa.

Załóż konto firmy rozbiórkowej

Dostaniesz zapytania o rozbiórki z wybranych województw, kalkulator wycen, zestawienie odpadów z kodami i ofertę w PDF. Plan Start kosztuje 249 zł netto miesięcznie plus 23% VAT, a przy płatności rocznej 124,50 zł miesięcznie.